قول خداى عزّوجلّ : « الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ » تا قول آن جناب « وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » ، كه آن حضرت فرمود كه : « نور در اين موضع ، امير المؤمنين على و امامانند عليهم السلام » . ( و آنچه از آيه ذكر نشده ، اين است كه : « وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ » « 1 » ) . و ترجمهء آن به ترتيب آيه اين است كه : « پرهيزكاران و مؤمنان كه رحمت براى ايشان مىفرستيم ، آنانند كه پيروى مىكنند فرستادهء خدا را كه محمد است . و صفتش اين است كه پيغمبرى است نانويسنده و ناخواننده ( يا منسوب است به مكّه كه امّ القرى است كه در مكّه متولّد گرديده ) . آن‌كه مىيابند او را ( يعنى نام و وصف او را ) نوشتهء نزد ايشان در تورات موسى و در انجيل عيسى . امر مىفرمايد ايشان را به نيكى ( كه توحيد است و توابع آن ) و باز مىدارد ايشان را از كار ناشايست ( كه شرك است و لوازم آن ) ، و حلال مىكند از براى ايشان چيزهاى پاكيزه را ، و حرام مىگرداند بر ايشان چيزهاى پليد را ، و وضع مىكند از ايشان ، بار گران ايشان را ( كه تكاليف شاقّه را از ايشان برمىدارد و نيز بر مىدارد از ايشان غل‌ها و بندهايى كه بود بر ايشان ، چون تعيين قصاص در قتل ، بدون جواز عفو و ديه و غير آن از آنچه در زمان موسى عليه السلام بود كه آنها را مانند غل‌ها در گردن داشتند ) . پس آنان كه ايمان آوردند به اين پيغمبر ، و تعظيم كردند او را ، و يارى دادند او را بر دشمنان ، و پيروى نمودند آن نورى را كه فرو فرستاده شد با او ، اين گروه مذكورين ، ايشانند رستگاران از عذاب و رسندگان به رحمت و ثواب » . 520 / 3 . احمد بن ادريس ، از محمد بن عبد الجبّار ، از ابن فَضّال ، از ثعلبة بن ميمون ، از ابوالجارود روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام محمد باقر عليه السلام عرض كردم كه هر آينه به حقيقت كه خدا اهل كتاب را خير و نيكى بسيارى عطا فرموده است . حضرت فرمود كه : « آن چه چيز است ؟ » عرض كردم كه : قول خداى عزّوجلّ : « الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ » تا قول آن جناب « أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا » « 2 » ( و آنچه در ميانه دو آيه است كه ذكر نشده ، اين است كه : « وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ » « 3 » ) ، يعنى : « آنان كه داديم ايشان را تورات ، يا انجيل پيش از قرآن ، ايشان به قرآن

--> ( 1 ) . اعراف ، 157 . ( 2 ) . قصص ، 52 - 54 . ( 3 ) . قصص ، 53 .